Oleh AZIZI MAJID
KRISIS politik yang tercetus di Perlis bukan sekadar episod dalaman sebuah negeri kecil di utara Semenanjung.
Ia sebenarnya membuka pekung lama yang selama ini cuba ditutup rapi — hakikat bahawa gabungan yang mendakwa diri sebagai “paling Melayu” dan “paling Islam” juga tidak kebal daripada perebutan kuasa, tikam-menikam dan pengkhianatan dalaman.
Perlis merupakan negeri yang dikuasai sepenuhnya oleh Perikatan Nasional (PN) dengan 14 daripada 15 kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) berada dalam genggaman mereka.
Komposisi kerajaan negeri pula seratus peratus Melayu-Islam. Tiada DAP, tiada pihak luar, tiada musuh tradisi untuk dipersalahkan. Namun kerajaan itu tetap tumbang.
Ia tidak jatuh kerana serangan pembangkang. Ia tidak runtuh akibat campur tangan pihak luar. Ia tumbang kerana konflik dalaman, kerana perebutan kuasa sesama sendiri.
Pola ini bukan sesuatu yang baharu, khususnya jika menelusuri perjalanan politik Bersatu sejak 2020.
Sejarah parti itu sarat dengan episod perubahan sokongan, percaturan kuasa dan keputusan yang menggoncang kestabilan negara.
Kejatuhan kerajaan Pakatan Harapan (PH) 1.0 bermula dengan perubahan sokongan dalaman.
Dalam tempoh 33 bulan selepas itu, Malaysia menyaksikan pertukaran Perdana Menteri beberapa kali — semuanya berpunca daripada pergerakan dan percaturan blok politik yang sama.
Episod enam Ahli Parlimen Bersatu yang menyatakan sokongan kepada Kerajaan Perpaduan pada 2023–2024 hanya mengukuhkan lagi persepsi awam bahawa kesetiaan dalam parti itu bersifat cair dan bersyarat.
Walaupun tindakan disiplin diambil, kerosakan persepsi telah pun berlaku.
Masuk tahun 2025, pergolakan kepimpinan kembali menghiasi tajuk utama — isu peralihan kuasa, pengumpulan sokongan dalaman dan pertikaian terbuka antara pemimpin kanan.
Dengan rekod seperti ini, tidak menghairankan mengapa UMNO sejak awal menolak untuk bekerjasama dengan Bersatu.
Dalam politik, kepercayaan ialah mata wang paling mahal. Apabila sejarah berulang kali menunjukkan rakan sendiri boleh ditinggalkan apabila keadaan berubah, sukar untuk mana-mana parti melihat Bersatu sebagai rakan yang stabil dan boleh diharapkan.
Majoriti besar tidak menjamin kestabilan
Namun krisis Perlis bukan hanya cerminan masalah Bersatu. Ia turut menguji imej Pas — parti yang sering menampilkan diri sebagai lebih profesional, lebih teknokratik, lebih matang dan lebih berdisiplin berbanding rakan-rakan sekutunya.
Apabila kerajaan PN di Perlis berdepan krisis sehingga tumbang, persoalan besar timbul: jika benar Pas mempunyai barisan profesional yang kuat, mengapa krisis dalaman ini gagal dikawal?
Pas menerajui kerajaan negeri. Pas sebahagian daripada pentadbiran. Pas sering mendakwa lebih matang dan berpengalaman.
Namun realitinya, perebutan kuasa tetap berlaku. Konflik dalaman tetap tidak terbendung. Kerajaan tetap runtuh di bawah tangan sendiri.
Ini bukan soal ideologi. Ini soal keupayaan mengurus kuasa dan rakan sendiri dalam sebuah kerajaan.
Perlis menjadi cermin yang memantulkan satu hakikat pahit: majoriti besar tidak menjamin kestabilan jika parti-parti dalam kerajaan gagal bersatu.
Slogan tidak bermakna jika tindakan bercanggah. Imej profesional tidak membawa makna jika pentadbiran runtuh akibat perebutan kuasa.
Anak muda Malaysia perlu melihat semua ini dengan mata terbuka. Politik bukan tentang siapa paling lantang melaungkan slogan Melayu atau Islam.
Politik ialah tentang konsistensi, kestabilan dan keupayaan memegang amanah tanpa menikam rakan sendiri apabila keadaan berubah.
Perlis membuktikan satu perkara yang jelas — jika sesebuah parti gagal menjaga rumah sendiri, bagaimana ia mahu menjaga negeri, apatah lagi negara.
Artikel ini adalah pandangan peribadi penulis dan tidak semestinya mencerminkan pendirian Edisi 9.